• nl

Flinke ouders

Maken jouw kinderen veel ruzie? Geduld en volharding is het recept.

door Julie Weijsman, moeder van drie dochters.
Maken jouw kinderen veel ruzie? Geduld en volharding is het recept.

Maken jouw kinderen veel ruzie? Wees gerust, geen enkel kind (of volwassene) kan altijd 100% door één deur met een ander. Discussies, gekwetste gevoelens en af en toe een scheldwoord zijn normaal in iedere relatie. Dat is niet erg. Want vrienden maken en ruzies bijleggen zijn ook dingen die je moet leren.

Ik ben opgegroeid in de jaren 80. Naar mijn idee een vrijere wereld dan nu. We mochten buiten spelen tot het donker werd en we mochten alleen naar huis lopen. Zelf de omgeving een beetje verkennen. Mijn ouders lieten me best wel vrij. Maar over één regel waren ze wel stellig: wees vriendelijk tegen anderen!

Onbewust pas ik dat ook toe op mijn eigen kinderen. Vooral deze vier lessen, die me nog steeds zijn bijgebleven van mijn ouders.

1. Praten in plaats van schreeuwen

Naar bed sturen zonder eten, of dat toetje weigeren. Het favoriete speelgoed afnemen. Het werkt niet naar mijn idee. Mijn ouders praatten altijd met mij. En ze probeerden me uit te leggen waarom het ‘niet oké’ was om zo om te gaan met elkaar. Al waren we nog zo jong, het werd ons keer op keer ingeprent waarom je lief moest zijn voor anderen en respect moest hebben voor elkaar.

2. Wees er direct bij

Kleine pesterijen en lomp gedrag wordt na verloop van tijd steeds grover en serieuzer. In het begin kan het grappig zijn. Maar kinderen worden steeds ouder. En als je er dan pas iets van zegt ben je vaak te laat. Het dan benoemen kost veel meer moeite. Want je zei eerder toch ook niks? Waarom nu ineens wel?
In mijn familie werd het niet getolereerd. Mijn ouders kwamen er altijd direct tussen zodra dat soort gedrag begon. We werden uit elkaar gehaald, de les gelezen en moesten het bijleggen. Soms zelfs door een klusje op te knappen voor de ander die je beledigde.

3. Ze gebruikten humor om situaties te ontkrachten

Als het echt uit de hand liep maakten mijn ouders gebruik van grapjes om eerst de sfeer wat te ontladen. Daarna kwam de les. De grap was vaak dat mijn vader zei dat hij me aan de dierentuin ging verkopen, aangezien we net een stel wilde dieren leken. Eén keer had hij zelfs een soort ring gemaakt uit wat touw, gespannen tussen kasten en stoelen. Hij was echt klaar met ons. ‘Sla er maar op jongens!’ zei hij. ‘Ga je gang, maar let wel op: papa en mama gaan niet troosten als één van jullie pijn heeft. En we gaan ook niet naar het ziekenhuis.’
Wij keken elkaar stomverbaasd aan en moesten al snel hard lachen om het triviale ruzietje.

4. Niet zeggen maar voordoen

Mijn ouders waren niet perfect. Maar als ze een discussie hadden (soms flinke) bleef het altijd netjes en met respect voor de ander. En daarna werd er ook altijd rustig uitgepraat. We leerden dat discussies normaal waren, zelfs soms met wat stemverheffing erbij. Maar dat er daarna altijd ruimte was om het bij te leggen.

Je kinderen zullen misschien niet vanaf het begin beste vrienden zijn. Maar met geduld, volharding en het juiste voorbeeld eindigen ze met waardering voor elkaar waar ze altijd iets aan zullen hebben.