• nl

Flinke ouders

Wisseltanden. Mama, ik krijg ‘een grote mensen tand’. Help!

door Julie Weijsman, moeder van drie dochters.
Wisseltanden. Mama, ik krijg ‘een grote mensen tand’. Help!

Wisseltanden. Weg met die schattige melktanden. De mijlpaal voor iedere ouder en iets waar je een klein feestje van mag maken. Mijn kinderen kregen allemaal redelijk vroeg hun ‘grote mensen tanden’. Volgens onze tandarts beginnen die tanden al vlak na de geboorte zich te vormen (wat ook één van de redenen is dat ze genoeg calcium moeten krijgen om gezonde sterke tanden te kunnen ontwikkelen).

Rond hun 5de levensjaar begonnen ze bij ons thuis te wisselen. Meestal gaat dat dan door tot ze ongeveer 12 jaar zijn. Zoals ik al zei, vonden wij het leuk om daar een feestje van te maken. Nu hebben we ze niet grootgebracht met het idee dat ‘de Tandenfee’ bestaat (één fantasie feest met die man met die mijter per jaar vinden we al genoeg), maar we speelden wel een beetje mee met het verhaal. Dus ‘s avonds voor het slapengaan ging het tandje in een doosje en de dag erna zat er een muntje van 50 eurocent in. Compleet met een briefje erbij van ‘de Tandenfee’. Geschreven met glitter letters, in mama’s handschrift.

Wie heeft er nog contant geld?

Ik weet niet hoe het bij de meeste mensen thuis is, maar wij hebben nauwelijks nog kleingeld in huis. Überhaupt contant geld. Het vullen van hun spaarpotjes alleen al bestaat tegenwoordig uit briefjes met geschreven teksten zoals ‘je krijgt nog 3 euro van mama’ of ‘5 euro van papa’. Meestal belanden die in de spaarpot nadat de zoveelste collecte aan de deur is verschenen.

Dus, omdat we dat zielig vonden (zeker in het begin) beloofde ‘de Tandenfee’ iets meer geld omdat ze te laat was. In plaats van 50 cent één euro bijvoorbeeld. Maar die kleintjes van ons werden groter en slimmer. Ze hadden snel door dat er renteheffing mogelijk was op hun tandjes. Met als gevolg dat ze hun tanden begonnen te verstoppen. En wij ons maar afvragen waar die krengen bleven. De kleine stinkerds. 🙂

Een ander briefje.

Maar tanden wisselen is niet altijd feestelijk. Soms is het behoorlijk schrikken als je er niet op tijd bij bent. Je gaat er vanuit dat de reguliere tandartsbezoeken genoeg zijn, maar soms groeit zo’n tand helemaal achter een melktandje. Of schuin! Of, zoals bij ons, gewoon haaks erop. Alsof het een sluis is. Dan klap je in je handen met een competente tandarts die dat in goede banen weet te leiden.

Het belangrijkste is, denk ik, dat je je kind goede gewoontes aanleert wat betreft gebitsverzorging. Ik probeer ze zo goed mogelijk in te prenten dat dit dé tanden zijn. Meer komt er niet (gelukkig). Hiermee moet je het doen de rest van je leven. Als een ‘grote mensen tand’ eruit valt kun je hem wel onder je kussen leggen, maar dan ligt er een ander briefje onder je kussen. In de vorm van een dure tandartsrekening.